Lijsttrekkers als speelbal van de media

Lijsttrekkers als speelbal van de media

Debatten, profielen, portretten, interviews, kieswijzers en ga zo maar door. In de tijd van de verkiezingen trekken de media alle registers open om zo goed,
zo veel en zo origineel mogelijk de partijen, haar standpunten en lijsttrekkers voor het voetlicht te brengen.  Aandacht die voor de politieke partijen vaak welkom is. Vaak. Dus niet altijd.

Dit jaar lijkt het verkiezingscircus via de diverse lokale media helemaal los te gaan. Er zijn verschillende debatten en interviews. Dat is niet erg, zolang het over de inhoud gaat. Maar daar lijkt het nu mis te gaan. Uitnodigingen voor quizen, spelletjes, conditietesten en interviews waarbij het gaat over “Wat vind jij persoonlijk van de andere lijsttrekker” zijn inmiddels in de mailbox ontvangen. Wellicht origineel en leuk voor de kijker, luisteraar of lezer maar een aanslag op de agenda van de lijsttrekkers.

Wanneer je iets leuk vindt en je hebt de tijd om mee te doen, dan is dat prima. De organisator moet alleen niet klakkeloos aannemen dat elke lijsttrekker (of andere kandidaat) staat te springen voor deelname. Iedereen kan uitnodigingen sturen met de wildste ideeën maar ‘nee’ is ook een antwoord.

Echter “nee” zeggen is altijd lastig. Want voor je het weet ben je ‘die ene die niet mee doet’. Zodra de vorm (en het vermaak?) het wint van de inhoud moet iedere genodigde zich serieus afvragen of je inderdaad zomaar mee moet werken. Het duidelijk maken van je standpunten en verkiezingsprogramma is het belangrijkste doel. Maar wat ons betreft heiligt het doel in dit geval niet alle middelen.