Takendiscussie

Takendiscussie

“Durf te regeren”, zo noemde ik mijn ingezonden stukje voor de Katwijksche Post. Ik moest wel even reageren op Twitters over de takendiscussie in Katwijk. Een opvallende tweet over de kerntakendiscussie kwam van VVD-voorzitter Nico van Hoogdalem. Hij bekritiseerde op 11 april mensen die wegblijven bij de kerntakendiscussie. “RA RA wie zijn dat?” vroeg hij retorisch.

Dit soort suggestieve tweets zijn waarschijnlijk bedoeld voor mij, maar ook als dit niet zo is: ik zit er inderdaad anders in.Het illustreert hoe ik denk dat een politicus moet functioneren en hoe tegenwoordig VVD/CDA denken.

  In een kerntakendiscussie wordt het gehele beleid onder de loep genomen, alles wordt afgewogen. Iets heel anders dan discussiëren over een beleidsonderdeel, daarbij is inspraak nuttig. Maar bij totale integrale afwegingen moet je daar terughoudend mee omgaan, dan domineert het verkiezingsprogramma. Waarom?

De mens is geen “homo politicus”. Veel burgers van Katwijk willen niet iedere dag bezig zijn met politiek. Sommigen hebben het druk, sommigen houden simpelweg niet van politiek en zijn blij dat anderen de klus willen klaren. De kiezers delegeren hun politieke bemoeienissen door eens in de vier jaar hun stem uit te brengen en aan het eind te kijken wat ervan terecht gebracht is.

Een politieke partij, moet daarom om de vier jaar maatschappelijke problemen in kaart brengen en uit de oplossingen daarvoor een totaalafweging maken. Dit vastleggen in een verkiezingsprogramma en in verkiezingstijd verdedigen. Degene die dat het beste doet wint de meeste zetels. Daarna mag die kiezer ervan uitgaan dat die politicus woord houdt en vasthoudend is.

Dus niet als politicus verkiezingsbeloftes aan je laars lappen. Sommige politici doen dat makkelijk. Zo wilde mijn opvolger bij de VVD, Toon Stegmann, direct na de verkiezingen de Rijn Gouwe Lijn aanleggen terwijl ik als lijsttrekker beloofd had die plannen te bestrijden! Een kerntakendiscussie voeren met sommige burgers als legitimatie om toch anders te doen dan wat je beloofde tijdens de verkiezingen is een andere truc. Inspraak klinkt goed, maar is slechts geschikt om beleidsonderdelen te verbeteren en niet het hele beleid in al zijn facetten tegen elkaar af te wegen. Daar is het verkiezingsprogramma voor.

Een totaalafweging maken maar je verschuilen achter zogenaamde inspraakprocedures is je verantwoordelijkheid als politicus niet nemen en tast de democratie aan.

Mijn aanpak: identificeer een probleem, kies een oplossing, verdedig die oplossing in verkiezingstijd en als de kiezer gesproken heeft voer het dan in vier jaar uit, en hou daarin vol. Realiseer je als politicus dat jou oplossingen weerstand kunnen oproepen maar loop daarvoor niet weg. CDA, VVD-collega’s sta voor je zaak. Durf zelf te kiezen.

Anita van Ginkel, Reacties?